Motyw przemiany w „Hobbicie”
Motyw przemiany to jeden z najważniejszych elementów powieści J.R.R. Tolkiena. Bilbo Baggins wyrusza z zacisza własnego domu jako bojaźliwy domator, a wraca jako odważny bohater. Podróż do Samotnej Góry i liczne niebezpieczeństwa całkowicie zmieniają jego charakter oraz podejście do życia.
Autor: Karolina Marlęga
Czas czytania: 3 min
Spis treści
Początek drogi i niechęć do przygód
Motyw przemiany bardzo często pojawia się w literaturze. W „Hobbicie” widać go doskonale, ponieważ jest to powieść drogiUtwór, w którym główny bohater podróżuje, a sama wyprawa zmienia jego charakter i podejście do świata.. Taki rodzaj książki zawsze zakłada zmianę głównego bohatera.
Na początku utworu Bilbo Baggins był typowym hobbitem. Nigdy nie wychylał nosa poza swój bezpieczny dom, czyli Bag End. Nagle Gandalf wytypował go na członka wielkiej ekspedycji.
Celem wyprawy było wnętrze Samotnej Góry. Krasnoludy chciały odzyskać swój wielki skarb, którego strzegł stary smok Smaug. Właśnie w momencie wyjścia z domu rozpoczął się proces nieodwracalnych zmian w życiu hobbita.
Pierwsze próby i rola włamywacza
Bilbo nigdy w życiu niczego nie ukradł. Mimo to z trudem zgodził się przyjąć w drużynie rolę włamywacza. Już na początku podróży wykazał się sporą odwagą.
Usiłował okraść niebezpieczne trolle. Niestety został wówczas schwytany przez potwory i krasnoludy wpadły w kłopoty. Mimo tej porażki wykonał wielki krok w kierunku swojej przemiany.
Samotność i magiczny pierścień
Ważnym czynnikiem w kształtowaniu nowej osobowości bohatera było osamotnienie. Bilbo odczuł je po raz pierwszy, kiedy zgubił się w ciemnej jaskini goblinów. Pomimo paraliżującego strachu wspaniale sobie poradził.
Zdołał pokonać przerażającego GollumaSamotny stwór mieszkający w podziemiach, dawny posiadacz magicznego pierścienia. w pojedynku na zagadki. Przede wszystkim znalazł jednak magiczny pierścień. Ten niepozorny przedmiot znacznie wzmocnił jego odwagę i pewność siebie.
Kiedy hobbit stawał się niewidzialny, był zdolny do wielkich czynów. Zwykły strach ustępował miejsca chęci przetrwania i pomocy innym.
Magiczny pierścień w „Hobbicie” nie jest jeszcze mrocznym artefaktem, który niszczy umysł, jak ma to miejsce we „Władcy Pierścieni”. Tutaj służy głównie jako magiczny rekwizyt pomagający Bilbowi uwierzyć we własne siły.
Szacunek krasnoludów i starcie ze smokiem
Kolejne dokonania zapewniły Bagginsowi uznanie w oczach krasnoludów. Zyskał ich szacunek po tym, jak uwolnił przyjaciół z sideł wielkich pająków. Następnie uratował ich z więzienia króla elfów.
Wkrótce stał się dla krasnoludów kimś na wzór Gandalfa. Towarzysze często zwracali się do niego o porady i ufali jego pomysłom.
Pod koniec podróży Bilbo był najodważniejszym członkiem wyprawy. Dowiódł tego, wchodząc samotnie do wnętrza Samotnej Góry. Tam stanął twarzą w twarz z potężnym Smaugiem.
Mądrość ważniejsza niż złoto
Baggins wykazał się nie tylko odwagą, ale również rozwagą. Dowiódł tego pod koniec książki, kiedy w imię pokoju wolał uchodzić za zdrajcę.
Oddał Bardowi ArcyklejnotNajcenniejszy kamień krasnoludów, nazywany Sercem Góry. Thorin pragnął go ponad wszystko., aby zapobiec bitwie. Wiedział, że narazi się tym Thorinowi. Zależało mu jednak na tym, by nie doszło do walki, w której mogli zginąć jego przyjaciele.
Powrót do domu
Niebezpieczna wyprawa zasadniczo zmieniła zacnego Bilba. Po powrocie do domu pozostałe hobbity od razu to wyczuły.
Sąsiedzi nigdy już nie czuli się komfortowo w jego towarzystwie. Wiedzieli, że podróżnik bardzo ich przewyższa swoim doświadczeniem i wiedzą o świecie. Zwykły domator stał się prawdziwym bohaterem.