Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Petrarka postulował o powrócenie do tak zwanej „humanitas” czyli kultury duchowej dawnych Rzymian. Pojmował ją jako ogładę obyczajów, wytworną umysłowość, doskonały styl mówienia i życia. Właśnie dlatego gromadził stare rękopisy, studiował grekę, a także nieustannie udoskonalał swój łaciński, przyrównując go do języka dzieł Cycerona czy Kwintyliana. Petrarka szybko odnalazł ludzi podzielających jego pasję. Z czasem zaczęto określać ich mianem humanistów. Jednym z największych osiągnięć tej grupy był tak zwany synkretyzm humanistyczny, czyli próba pogodzenia dogmatów chrześcijańskich z dorobkiem greckiej filozofii. Nawrocki pisze o działalności Petrarki:
„(…) jako jeden z pierwszych szerzycieli humanizmu w Italii wykazał się niebywałą, a dla humanistów charakterystyczną wszechstronnością jako poeta, filozof, moralista, filolog i historyk. Bez wątpienia był inspiratorem trzech głównych gałęzi humanistycznej literatury: epistolografii (list, korespondencja zastępowała nieistniejące czasopisma naukowe, odznaczała się wzorowaną na starożytnych wzorcach budową i dydaktycznymi treściami), polemiki i traktatów oraz autobiografii (badanie własnej i cudzej indywidualności)”
(W. Nawrocki, „Wykłady…”, s. 18).

Jednak to innego rodzaju literatura zapewniła Petrarce uznanie całych rzeszy współczesnych mu odbiorców. Jak przyznawał sam poeta, przełomowym wydarzeniem w jego życiu było poznanie niejakiej Laury w Awinionie, gdzie wówczas mieszkał, w Wielki Piątek 1327 roku. Do dziś nie ma pewności, że kobieta istniała naprawdę, bo nawet przyjaciele poety nigdy jej nie widzieli. Zupełnie nowy model poezji miłosnej, jaki zaproponował Petrarka, różnił się znacząco od popularnego wówczas „słodkiego nowego stylu”, którego najwybitniejszym reprezentantem był Dante. Przypomnijmy, że kobieta w utworach twórcy „Boskiej komedii” przedstawiana była jako ucieleśnienie platońskiego piękna, obiekt nie wzbudzający pożądania i grzesznej namiętności. Natomiast u Petrarki niewiasty były piękne, a przy tym cnotliwe i nieosiągalne dla poety. Takie podejście do sprawy miłości wymuszało na twórcy stosowanie wyszukanych środków artystycznych. Petrarka w swoich utworach opiewał nie tylko piękno Laury, ale losy miłości niespełnionej, a zarazem szczęśliwej, która trwała nawet po śmierci kobiety (prawdopodobnie zmarła podczas wielkiej epidemii dżumy). Jak pisze Nawrocki:
„Ten styl znalazł wielu naśladowców i kontynuatorów w epoce renesansu i baroku, konwencjonalizując i standaryzując retoryką miłosną oraz fizyczne piękno kobiety (złote włosy, czarne brwi, alabastrowa szyja, oczy jak gwiazdy lub słońca). Jej anielskie piękno daje władzę nad mężczyzną i przyrodą
(W. Nawrocki, „Wykłady…”, s. 19). W taki właśnie sposób Laura stała się ideałem renesansowej kobiety, idealnej kochanki.


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Żeńcy - streszczenie i bohaterowie
2  Narodziny epoki
3  Podział chronologiczny epoki



Streszczenia książek
Tagi: