adplus-dvertising
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
wszyscy nędzni, ze znojem na czole, z rozczochranymi włosami, w łachmanach… […]
ci trzymają kosy, owi potrząsają młotami, heblami […]
Chleba nam, chleba, chleba! – Śmierć panom, śmierć kupcom – chleba, chleba!”
Główny bohater - Henryk odrzuca propozycję ocalenia i staje na czele arystokracji skazanej na zagładę. W obliczu klęski popełnia samobójstwo. Ginie również Pankracy, przygnieciony wizją zwycięskiego Chrystusa. Autor kończąc tak dramat nie przyznaje racji żadnej ze stron. Racje ostateczna zawsze ma Bóg. Przedstawiona w utworze wizja rewolucji nawiązuje do Wielkiej Rewolucji Francuskiej, o czym świadczą czapka frygijska i motyw tańca wolności.

„Lalka” – Bolesław Prus, opisując wspomnienia Rzeckiego, przywołuje czasy Wiosny Ludów. Dla starego subiekta, który brał udział w tamtejszych wydarzeniach, są one symbolem walki z tyrania i przeciwstawieniu się porządkowi ustalonemu na Kongresie Wiedeńskim. Walka była dla niego potwierdzeniem idei napoleońskich i dążeniem do wolności w duchu I Cesarstwa.

„Nokturn” – Stefan Żeromski w swym poemacie prozą opisuje rewolucję 1905 roku, traktując ja na równi z powstaniami narodowymi. Głównym bohaterem utworu jest warszawska Cytadela, której stoki usypane są z mazowieckiego piasku i prochów bohaterów narodowych zrywów. Cały obraz rewolucji odzwierciedla los polski i nieustanne ofiary składane z najlepszych synów narodu.

„Przedwiośnie” – Stefan Żeromski jednym z głównych tematów swej powieści uczynił rewolucję rozumianą jako totalny bunt przeciwko wszystkim elementom dotychczasowego świata: porządkowi społecznemu, państwowemu, religii, własności, systemom moralnym, filozofii, szkole, nawet sztuce. Tragedia rewolucji polega na oczywistej rozbieżności pomiędzy wspaniałymi hasłami, celami a realnymi działaniami rewolucjonistów. Rewolucja ma przynieść wolność, sprawiedliwość społeczną, zbudować bezklasowe społeczeństwo, zlikwidować wyzysk. Tymczasem staje się aktem zniszczenia, rabunku, ślepej zemsty, dobrą okazją do załatwienia porachunków pomiędzy różnymi grupami (w tym i narodowościowymi, jak w Baku). Cezary Baryka, począt6kowo zafascynowany ideami rewolucyjnymi odrzuca je, widząc ile powodują cierpienia i ile wymagają ofiar. Żeromski wyraziście widział ogrom krzywd społecznych, jaki doprowadził do wybuchu rewolucji, rozumiał, że społeczne niezadowolenie sprzyja szerzeniu się ideologii komunistycznej. Oczywiście, nie byt stronnikiem takiego rozwiązania konfliktów społecznych, jego lewicowe sympatie miały odcień socjalistyczny. Środowisko warszawskich komunistów zostało ukazane w sposób groteskowy, z wyraźną antypatią ze strony autora. To fanatycy i doktrynerzy, widzący każdy problem jedynie w kategoriach walki klas. Komunizm jest dla nich receptą na rozwiązanie każdego światowego problemu. Zafascynowani ideą światowej rewolucji całkowicie lekceważą uczucia narodowe, patriotyczne. Przedstawiciel komunistów - Antoni Lulek zabrał Cezarego Barykę na zebranie. Mówiono tam o nędzy proletariatu oraz Żydów, prześladowaniach mniejszości narodowych, terrorze, policyjnych represjach wobec politycznych przeciwników torturowaniu więźniów politycznych. Baryka nie przyjął jednak bezkrytycznie opinii komunistów, próbował polemizować, żądał wyjaśnień. Niemniej, w końcowej scenie powieści, idzie razem z robotnikami:



strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij




dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Motyw wojny w literaturze
2  Motyw rewolucji w sztuce
3  Motyw syna w literaturze



Streszczenia książek
Tagi: