Księga Rut - streszczenie i opracowanie

Streszczenie w pigułce

Księga RutJedna z ksiąg historycznych Starego Testamentu. W kanonie żydowskim zaliczana do Pism (Ketuwim). to krótka, zaledwie czterorozdziałowa opowieść biblijna. Jej główną bohaterką jest Rut, młoda Moabitka, która po śmierci męża staje przed trudnym wyborem. Zamiast wracać do rodzinnego domu, decyduje się wyruszyć z owdowiałą teściową, Noemi, do BetlejemMiasto w Judei, którego nazwa oznacza "Dom Chleba". Miejsce narodzin króla Dawida, a później Jezusa.. Wypowiada wtedy słynne słowa lojalności, obiecując, że naród i Bóg Noemi staną się jej własnymi. W Betlejem kobiety cierpią biedę, dlatego Rut idzie zbierać kłosy na pole bogatego krewnego, Boaza. Mężczyzna zauważa jej pracowitość oraz oddanie teściowej i otacza ją opieką. Noemi dostrzega w tym szansę na ratunek, uświadamiając sobie, że Boaz może pełnić rolę wykupiciela rodziny. Zgodnie z planem teściowej, Rut zakrada się nocą na klepowisko i kładzie u stóp śpiącego Boaza. Ten odczytuje gest jako prośbę o małżeństwo i prawną opiekę. Rano Boaz dopełnia formalności w bramie miejskiej, gdzie bliższy krewny zrzeka się swoich praw do ziemi i kobiety. Boaz poślubia Rut, a wkrótce na świat przychodzi ich syn, Obed. Księga kończy się informacją, że z tej linii wywodzi się sam król Dawid.

Streszczenie szczegółowe

Rozdział 1 - Powrót do Betlejem

Historia zaczyna się od klęski głodu. Elimelech z Betlejem nie potrafi wyżywić rodziny. Wyrusza z żoną Noemi i dwoma synami – Machlonem i Kilionem – do MoabuKraina na wschód od Morza Martwego, zamieszkiwana przez lud spokrewniony, ale często wrogi Izraelitom.. Izraelici uważają tę ziemię za obcą i podejrzaną religijnie. Na obczyźnie Elimelech umiera. Synowie biorą sobie za żony Moabitki: Orpę i Rut. Po około dziesięciu latach obaj młodzi mężczyźni również umierają. Noemi zostaje sama z dwiema owdowiałymi synowymi. Nie ma majątku, oparcia ani perspektyw w obcym kraju.

Kiedy dociera do niej wieść, że w Betlejem głód ustąpił, postanawia wracać. Namawia obie synowe, by zostały w swoich rodzinnych domach. Tylko tam mają szansę na ponowne wyjście za mąż. Orpa płacze, żegna się z teściową i zawraca. Rut stanowczo odmawia.

„Nie nalegaj na mnie, abym cię opuściła i abym się od ciebie odwróciła; bo gdzie ty pójdziesz, tam pójdę i gdzie ty zamieszkasz, tam zamieszkam. Twój naród będzie moim narodem, a twój Bóg będzie moim Bogiem.”

To wyznanie to świadoma rezygnacja z własnej tożsamości kulturowej. Rut wybiera życie u boku starej, zgorzkniałej kobiety bez zasobów. Noemi jest tak złamana życiem, że po powrocie do Betlejem prosi sąsiadki o zmianę imienia. Nie chce być nazywana Noemi (co znaczy „przyjemna”), lecz Mara – „gorzka”. Uważa, że Bóg dotknął ją nieszczęściem. Kobiety docierają do miasta dokładnie w momencie, gdy zaczynają się żniwa jęczmienia.

Rozdział 2 - Na polu Boaza

Prawo żydowskie nakazywało pozostawiać część plonów dla ubogich, wdów i cudzoziemców. Mogli oni zbierać kłosy za żniwiarzami. Rut prosi Noemi o pozwolenie i idzie na pola. Trafia na ziemię należącą do Boaza, zamożnego krewnego zmarłego Elimelecha.

Boaz przybywa z Betlejem i pozdrawia żniwiarzy. Od razu pyta, kim jest nieznajoma kobieta zbierająca kłosy. Słyszy, że to Moabitka, która przybyła z Noemi i ciężko pracuje od samego rana. Boaz podchodzi do niej i każe jej zbierać wyłącznie na jego polu. Poleca jej trzymać się blisko jego służebnic i niczego się nie bać. Gdy Rut pyta zdumiona, dlaczego ją wyróżnia, mężczyzna odpowiada wprost. Słyszał o jej niezwykłej lojalności wobec teściowej.

Podczas posiłku Boaz zaprasza Rut do wspólnego stołu. Obdziela ją chlebem i macza go w occie. Żniwiarzom wydaje dyskretne polecenie: mają celowo zostawiać więcej kłosów, niż nakazuje zwyczaj. Wieczorem Rut wraca do Noemi z pokaźnym zbiorem ziarna. Opowiada o dobrym człowieku, u którego pracowała. Noemi słyszy imię Boaz i natychmiast dostrzega ukrytą szansę. Uświadamia sobie, że to jeden z ich go'elówW starożytnym Izraelu najbliższy krewny, który miał obowiązek wykupić ziemię zubożałego członka rodu lub pomścić jego krew..

Rozdział 3 - Nocna scena przy klepowisku

Noemi snuje konkretny plan. Jako wdowa bez syna nie może odzyskać ziemi Elimelecha własnymi siłami. Z pomocą przychodzi prawo lewiratuZwyczaj nakazujący bratu lub najbliższemu krewnemu zmarłego bezdzietnie mężczyzny poślubienie wdowy po nim, by przedłużyć ród.. Bliski krewny powinien wykupić majątek rodziny i pojąć za żonę wdowę, by podtrzymać imię rodu. Boaz jest krewnym i prawym człowiekiem. Trzeba działać.

Noemi instruuje Rut. Dziewczyna ma się wykąpać, namaścić olejkiem, ubrać w świąteczne szaty i pójść wieczorem na klepowiskoUbite miejsce pod gołym niebem, gdzie młócono i wiano zboże, oddzielając ziarno od plew.. Tam Boaz będzie wiał ziarno. Rut ma położyć się u jego stóp i czekać na jego reakcję. Moabitka posłusznie spełnia każde polecenie.

Boaz jada, pije i zadowolony kładzie się spać przy stercie ziarna. W środku nocy coś go budzi. Przy jego stopach leży kobieta. Pyta ją o tożsamość. Rut odpowiada, że jest jego służebnicą. Prosi, by rozpostarł nad nią poły swego płaszcza. To symboliczny gest oznaczający prośbę o małżeństwo i przejęcie opieki.

Boaz reaguje wzruszeniem, a nie oburzeniem. Mówi dziewczynie, że wszyscy w mieście znają jej szlachetność. Sam chętnie wypełni rolę wykupiciela. Pojawia się jednak problem prawny. W mieście żyje krewny bliższy od niego, który ma pierwszeństwo. Boaz obiecuje załatwić sprawę z samego rana.

Każe Rut spać do świtu. Odprawia ją dyskretnie, nim ktokolwiek mógłby ją rozpoznać, i zsypuje jej w chustę sporą miarę jęczmienia. Rut wraca do Noemi i relacjonuje nocne wydarzenia. Teściowa każe jej spokojnie czekać. Wie, że Boaz nie jest typem mężczyzny, który odkłada ważne sprawy na później.

Rozdział 4 - Wykup i małżeństwo

Boaz idzie do bramy miejskiejW starożytności najważniejsze miejsce publiczne miasta, pełniące funkcję sądu, targu i miejsca spotkań.. W starożytnym Izraelu było to centrum życia społecznego, gdzie toczyły się sprawy prawne i handlowe. Czeka na bliższego krewnego, który właśnie tamtędy przechodzi. Zatrzymuje go i zbiera dziesięciu starszych miastaSzanowani przywódcy lokalnej społeczności, pełniący funkcję sędziów i świadków w sprawach prawnych. na świadków.

Przedstawia sytuację. Noemi sprzedaje ziemię Elimelecha, a bliższy krewny ma prawo pierwokupu. Mężczyzna początkowo jest zainteresowany powiększeniem majątku. Wtedy Boaz dodaje kluczowy warunek. Razem z ziemią krewny musi wziąć Rut Moabitkę za żonę, by podtrzymać imię zmarłego na jego dziedzictwie.

Bliższy krewny natychmiast się wycofuje. Tłumaczy, że taki układ zagrozi jego własnemu dziedzictwu. Zdejmuje sandał i podaje go Boazowi. Ten gest stanowił tradycyjną formę zrzeczenia się praw.

Boaz publicznie ogłasza wobec starszych, że kupuje wszystko, co należało do Elimelecha. Bierze również za żonę Rut. Starsi błogosławią mu. Przywołują imiona Racheli i LeiŻony patriarchy Jakuba. Matki większości z dwunastu synów, od których wywodzi się dwanaście plemion Izraela., które zbudowały dom Izraela, oraz Tamary, od której pochodzi ród JudyJedno z dwunastu plemion Izraela. Z tego plemienia wywodzili się królowie izraelscy, w tym Dawid.. Boaz i Rut pobierają się.

Rut zachodzi w ciążę i rodzi syna. Noemi, która na początku opowieści czuła się opuszczona przez Boga, teraz tuli niemowlę. Staje się jego piastunką. Sąsiadki mówią jej, że ten chłopiec jest lepszy niż siedmiu synów, bo pochodzi od synowej, która szczerze ją umiłowała. Chłopcu nadano imię Obed.

Księga kończy się krótką genealogiąWykaz przodków i potomków, pokazujący ciągłość rodu. W Biblii genealogie mają ogromne znaczenie teologiczne.. Obed był ojcem Jessego, a Jesse był ojcem Dawida. Ta krótka lista imion całkowicie zmienia perspektywę opowieści. Historia biednej cudzoziemki zbierającej kłosy na cudzym polu okazuje się prehistorią królewskiego rodu Izraela.