Elipsa jest to figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu oczywistego elementu zdania - stąd jej druga nazwa, czyli wyrzutnia. Do opuszczenia wybranej części zdania dochodzi wyłącznie wtedy, kiedy odbiorca z kontekstu może domyślić się, co nadawca miał na myśli.
Elipsa jest stosowana w mowie potocznej oraz w literaturze, jako środek stylistyczny. Potocznie nazwana skrótem myślowym - ma na celu zwiększenie ekonomii i efektywności komunikacji, umożliwiając szybsze i prostsze przekazywanie informacji.
Przykłady elipsy w mowie potocznej:
"Mama wyszła z psem" (w domyśle: wyszła na spacer)
"Ojciec (w domyśle: jest) w domu?"
Elipsa sytuacyjna (elipsa pozajęzykowa) - pomijanie elementów zdania, które można odtworzyć na podstawie sytuacji, w której następuje komunikacja. Przykład: osoba wchodząca do pokoju mówi: "Ciepło tutaj". Pominięto "Jest" - "Jest ciepło tutaj".
Jednym z nich może być zastosowanie w zdaniu dopełniacza zamiast gramatycznie poprawnego biernika. Spójrz na poniższe zdanie:
"Chcesz ciasta?"
Jak widzisz, od strony gramatycznej to pytanie jest skonstruowane w sposób niepoprawny. Prawidłową formą rzeczownika ciasta (dopełniacz) powinno być bowiem ciasto (biernik). Nadawca zastosował tutaj jednak elipsę, „wyrzucając” ze zdania słowo "trochę/kawałek". W domyśle pytanie brzmi bowiem: "Chcesz kawałek ciasta?"
Drugim sposobem na wprowadzenie elipsy (tym razem w wypowiedzi pisemnej) jest zastosowanie myślnika. Zobacz poniższy przykład:
Ja pójdę po zakupy, ty - na pocztę.
Jak widzisz, zastosowany tutaj myślnik „wyrzuca” ze zdania zbędny wyraz pójdziesz. Dzięki temu tekst jest znacznie bardziej dynamiczny, a autor uniknął zbędnego powtórzenia tego samego słowa w jednym zdaniu.
Bolesław Prus, Lalka:
- Pan baron w domu? - spytał.
- Pan baron leży chory i nikogo nie przyjmuje, bo teraz jest doktór.
Mikołaj Sęp Szarzyński, Sonet III:
Pokój - szczęśliwość, ale bojowanie
Byt nasz podniebny.
Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz:
A przed nim leży Fedon i żywot Katona.
Dalej Jasiński, młodzian piękny i posępny;
Obok Korsak, towarzysz jego nieodstępny:
Konstanty Ildefons Gałczyński, Kolczyki Izoldy:
Mnie idiota? Od idioty?
Sam idiota. [...]
Tadeusz Różewicz, Strach:
Wasz strach jest wielki
metafizyczny
mój mały urzędnik
z teczką
Autor: Redakcja klp.pl 
klp.pl