Opracowanie

Peryfraza – niby to samo, ale inaczej

Autor: Redakcja klp.pl Czas czytania: 3 min
Spis treści
  1. Czym jest peryfraza?
  2. Po co stosuje się peryfrazę?
  3. Peryfraza – przykłady z literatury
Peryfraza to jedna z ciekawszych figur stylistycznych. Jej znaczenie zmieniało się bowiem przez lata. Dawna peryfraza była rodzajem poetyckiej zagadki, której wychwycenie i odgadnięcie warunkowało to, czy zrozumiemy cały utwór. Dzisiaj peryfraza to omówienie danego słowa innymi wyrazami. Taka peryfraza zwykle jest dosyć jasna i zrozumiała dla odbiorców. Co więcej, wyszła poza literaturę, więc śmiało korzystamy z niej w codziennym języku. Zobacz, co powinieneś wiedzieć o tej figurze stylistycznej!

Czym jest peryfraza?

Warto wiedzieć

Peryfraza jest jedną z figur stylistycznych, stosowanych w literaturze oraz w codziennym języku. Polega na zastąpieniu jednego, powszechnego i popularnego słowa (np. nazwy człowieka, zwierzęcia, zjawiska, przedmiotu) znacznie bardziej rozbudowanym opisem. Zwykle opis zawiera zestawienie cech opisywanego rzeczownika – muszą jasno sugerować to, czego peryfraza dotyczy. W ten sposób dochodzi do omówienia wyrazu innymi słowami. Stąd właśnie inna, bardziej potoczna nazwa peryfrazy, czyli omówienie.

Zobacz kilka przykładów peryfrazy z codziennego życia:
  • kłamanie – mijanie się z prawdą
  • zapomnieć – wyrzucić z pamięci
  • Japonia – kraj kwitnącej wiśni
  • węgiel – czarne złoto
  • cukier – biała śmierć
  • Polska – kraj nad Wisłą
  • Michael Jackson – król popu
Sam widzisz, że zapewne nie raz użyłeś peryfrazy w codziennym języku. Teraz znasz już profesjonalną nazwę tego zjawiska!
Warto wiedzieć

Peryfrazę łatwo można pomylić z parafrazą, są to jednak zupełnie różne zjawiska. Parafraza jest przedstawieniem np. cudzej wypowiedzi własnymi słowami, ale z zachowaniem ogólnego sensu. Chociaż ich nazwy brzmią podobnie, to pełnią w naszym języku inne role.

Po co stosuje się peryfrazę?

W literaturze peryfraza stosowana jest w różnych celach. Przede wszystkim pozwala autorom na uniknięcie powtórzeń w tekście, gdyż zdejmuje im z barków konieczność używania tych samych słów kilkukrotnie. Po drugie, peryfraza sprawia, że tekst jest ciekawszy, bardziej porywający, emocjonalny. Taka zabawa językiem pozwala na nadanie mu górnolotnego, patetycznego lub wręcz przeciwnie – humorystycznego tonu. Po trzecie, dzięki peryfrazie możemy uwydatnić, podkreślić dane zjawisko, obiekty czy osobę lub je umniejszyć. Weźmy nasz wcześniej przytoczony przykład, czyli mijać się z prawdą. Nie uważasz, że mijanie się z prawdą wydaje się znacznie bardziej niewinne niż poważne kłamanie? Takie łagodzenie przekazu nosi miano eufemizmu. Jeśli chcesz dowiedzieć się o nim więcej, przejdź do naszego artykułu w całości poświęconemu właśnie eufemizmom.
Warto wiedzieć

Eufemizm – wyraz lub wyrażenie, którego używamy zamiast innego, zastępując nim treść przykrą, niestosowną czy nieprzyzwoitą – treścią łagodniejszą, nienazywającą czegoś wprost, np. tam, gdzie kończą się plecy, tam, gdzie król piechotą chodzi, kopnąć w kalendarz, mądry inaczej itp.

Peryfraza – przykłady z literatury

Dla ułatwienia zrozumienia tego zagadnienia zobacz kilka przykładów użycia peryfrazy w polskiej literaturze: 1. Jan Kochanowski, Pieśń XXIV: Mnie Niemiec i waleczny Hiszpan, mnie poznają, Którzy głęboki strumień Tybrowy pijają. Kochanowski odnosi się tutaj do królestwa Hiszpanii, posiadającego posiadłości we Włoszech (Tyber to rzeka). 2. Julian Tuwim, Przy okrągłym stole: Jeszcze mi ciągle z jasnych oczu Spływa do warg kropelka słona. Autorowi chodzi oczywiście o łzę. 3. Adam Mickiewicz, Zima miejska: Drugi stambulskie oddycha gorycze Lub pije z chińskich ziół ciągnione treści. Mickiewicz ma na myśli po prostu herbatę. 4. Mikołaj Sęp Szarzyński, Sonet IV: Pokój — szczęśliwość; ale bojowanie Byt nasz podniebny: on srogi ciemności Hetman i świata łakome marności O nasze pilno czynią zepsowanie. Autor tymi słowami opisuje Szatana. 5. Adam Naruszewicz, Balon: Gdzie bystrym tylko orzeł polotem pierzchliwe pogania ptaki, Całe zdanie jest peryfrazą powietrza, nieba.