Literatura jako siła zdolna obudzić naród. Rozprawka na podstawie Syzyfowych prac Stefana Żeromskiego.

Temat i teza

Temat: Czy literatura może obudzić naród? Rozprawka na podstawie „Syzyfowych prac” Stefana Żeromskiego.

Teza: Literatura, a zwłaszcza poezja patriotyczna, ma ogromną siłę. Potrafi przełamać bierność i obudzić w ludziach poczucie tożsamości narodowej, nawet w obliczu surowych zakazów.

Słowa zapisane na kartach książek potrafią zmieniać bieg historii. Stefan Żeromski w powieści „Syzyfowe praceZwiązek frazeologiczny oznaczający ciężką, bezcelową pracę, która nie przynosi żadnych efektów.” udowadnia, że literatura jest siłą zdolną wyrwać człowieka z uśpienia i przypomnieć mu, kim naprawdę jest. Tytułowe syzyfowe prace to wysiłki rosyjskich zaborców, którzy próbują wynarodowić polską młodzież. Przez długi czas ten plan działa, dopóki uczniowie nie stykają się z prawdziwą poezją.

Główny bohater, Marcin Borowicz, początkowo poddaje się rusyfikacjiPrzymusowe narzucanie rosyjskiej kultury, języka i obyczajów narodom podbitym przez carską Rosję. bez oporu. Chłopak uczy się w rosyjskiej szkole w Klerykowie, gdzie polskość jest karana, a lojalność wobec cara nagradzana. Marcin nie jest zdrajcą, lecz zagubionym dzieckiem, które ulega codziennej presji nauczycieli. Żeromski pokazuje, jak systematyczne niszczenie kultury prowadzi do utraty tożsamości narodowejPoczucie więzi z własnym narodem, jego historią, językiem i tradycją..

Przełom następuje podczas lekcji języka polskiego, gdy nowy uczeń, Bernard Zygier, zaczyna recytować „Redutę Ordona” Adama Mickiewicza. Ten poematDłuższy utwór wierszowany, często o charakterze epickim, opowiadający o ważnych wydarzeniach. działa na uczniów jak wstrząs. Marcin Borowicz słucha słów o obronie Warszawy i nagle czuje ogromny ból, wstyd oraz gniew. Zaczyna płakać, ponieważ dociera do niego, jak bardzo dał się oszukać zaborcomPaństwo, które siłą zajęło terytorium innego kraju. W przypadku Polski były to Rosja, Prusy i Austria.. W tej jednej chwili poezja robi to, czego nie potrafiły dokonać żadne zakazy – budzi w chłopcach uśpiony patriotyzm.

Warto spojrzeć też na postać Andrzeja Radka. To chłopak z biednej chłopskiej rodziny, dla którego nauka w gimnazjum jest jedyną szansą na lepsze życie. Radek ma najwięcej do stracenia, a mimo to również ulega sile polskiego słowa. Kiedy Borowicz przechodzi przemianę, to właśnie Radek staje się jego prawdziwym przyjacielem i oparciem. Literatura łączy chłopaków z różnych warstw społecznych we wspólnym oporze przeciwko carskiej szkole.

Ktoś mógłby powiedzieć, że jeden wiersz nie wygra z potężnym imperium. To prawda, sama recytacja nie przyniosła Polsce natychmiastowej niepodległości. Żeromski skupia się jednak na wewnętrznej przemianie jednostki. Zmiana w Borowiczu jest trwała. Od momentu usłyszenia wiersza chłopak świadomie wybiera polskość i zakłada tajne kółko samokształcenioweNielegalne spotkania uczniów, na których potajemnie uczono się polskiej historii i literatury..

Literatura w „Syzyfowych pracach” okazuje się potężnym narzędziem obrony przed zniewoleniem. Kiedy zaborca niszczy instytucje, to właśnie język i poezja stają się fundamentem przetrwania narodu. Historia uczniów z Klerykowa pokazuje, że nikt nie jest w stanie zabić ducha narodu, dopóki żyje jego kultura.